Dali Epikore 9 Ηχεία Δαπέδου

Dali Epikore 9 : πάθος, χάρη και ...φωτιά !

Dali Epikore 9 Δοκιμή Ηχείων Δαπέδου

[ από το e-περιοδικό The Ear Net, 19/05/2025 ]

Έχει περάσει πάνω από ένας χρόνος από τότε που αξιολόγησα τα Dali Epikore 11, αλλά η εντύπωση που μου άφησαν τότε τα ηχεία ήταν πολύ έντονη. Μόλις η δανέζικη εταιρεία ηχείων παρουσίασε το επόμενο μοντέλο κάτω από τα Epikore 11, έπεσα πάνω του σαν… εξαρτημένος. Τα Epikore 9 ως δαπέδου εντυπωσιάζουν από την πρώτη ματιά, με ύψος 1,3 μ. συν τις ακίδες βάσης, και βάρος 64 κιλά. Ουσιαστικά πρόκειται για ένα Epikore 11 με λιγότερα γούφερ: δύο αντί για τέσσερα. Είναι ένα άρτια κατασκευασμένο και φινιρισμένο ηχείο με εξαιρετικό καπλαμά καρυδιάς και άριστο λουστράρισμα, εξίσου καλό με τον «μεγάλο αδελφό» του; Στα χαρτιά δεν υπάρχουν πολλές ενδείξεις ότι υστερεί σε σχέση με το Epikore 11. Διαθέτει το χαρακτηριστικό υβριδικό σύστημα υψηλών συχνοτήτων που συνδυάζει ένα tweeter μαλακού θόλου 35 χιλ. με ένα μεγάλο επίπεδο τύπου planar 55 χιλ. για την αναπαραγωγή στα πρίμα, με του θόλου να αναλαμβάνει από τα 3.1 kHz και άνω, ενώ την planar μονάδα να μπαίνει ομαλά πάνω από τα 10 kHz, ώστε να διατηρείται σταθερή η διασπορά. Ένα χάλκινο 'καπάκι' στον πόλο του τουίτερ θόλου μειώνει τα επαγωγικά ρεύματα στον μαγνήτη, ενώ ο planar οδηγός διαθέτει ισχυρό μαγνήτη νεοδυμίου/σιδήρου/βορίου με ενσωματωμένη ψύκτρα.

Οι μεσαίων και χαμηλών συχνοτήτων μονάδες μεγαφώνων τροφοδοτούνται από μαγνήτες SMC δεύτερης γενιάς. Αυτοί διαφέρουν από τους παραδοσιακούς συμπαγείς μαγνήτες επειδή αποτελούνται από μεμονωμένους, επικαλυμμένους κόκκους μετάλλου που συμπιέζονται και διαμορφώνονται στο απαιτούμενο σχήμα. Το πλεονέκτημα αυτής της προσέγγισης είναι ότι μειώνει την ηλεκτρική αγωγιμότητα του μαγνήτη, κάτι που με τη σειρά του μειώνει τα επαγωγικά ρεύματα. Τα τελευταία κατηγορούνται ότι ασκούν «φρενάρισμα» στην κίνηση του πηνίου φωνής, περιορίζοντας συνεπώς την ελεύθερη κίνηση, άρα εισάγοντας παραμόρφωση. Η τεχνολογία SMC μειώνει αυτό το φαινόμενο στο μισό σε όλο το εύρος λειτουργίας του οδηγού — ένα μετρήσιμο όφελος που επίσης συμβάλλει στην εξαιρετικά υψηλή ποιότητα ήχου που παράγουν τα Epikore 9 και 11.

Η Dali έχει δημοσιεύσει ένα εκτενές white paper που αναλύει το SMC (soft magnetic composite) και τους λόγους υπεροχής του έναντι των συμβατικών μαγνητικών υλικών, αλλά μια επίδειξη στην έκθεση High End στο Μόναχο πέρυσι (το 2024) απέδωσε μία πτυχή αυτού με απλό αλλά πολύ αποτελεσματικό τρόπο. Ένας μηχανικός της Dali άφησε έναν φερριτικό μαγνήτη να πέσει μέσα από έναν χάλκινο σωλήνα και μετά έναν SMC. Το γεγονός ότι το κομμάτι φερρίτη χρειάστηκε σημαντικά περισσότερο χρόνο για να περάσει μέσα από τον σωλήνα σε σχέση με τον SMC έδειξε πόσο πιο έντονο είναι το φαινόμενο φρεναρίσματος που προκαλεί ο χαλκός στα δύο υλικά. Σε μια μονάδα μεγαφώνου, ένα χάλκινο πηνίο φωνής κινείται μέσα σε ένα μαγνητικό διάκενο που συνήθως δημιουργείται από φερριτικό μαγνήτη (νεοδύμιο σε κάποιες περιπτώσεις). Έτσι, η επίδειξη υπεραπλουστεύει το θέμα. Αποκαλύπτει γιατί το SMC είναι τόσο αποτελεσματικό και σε κάνει να αναρωτιέσαι γιατί δεν χρησιμοποιείται ευρύτερα.

Στις μονάδες του μοντέλου Epikore 9 συγκαταλέγονται μια μεσαίων συχνοτήτων 6,5 ιντσών και δύο γούφερ 8 ιντσών. Και οι τρεις αυτές διαθέτουν κώνους από ξυλοΐνες, ενώ ο μεσαίος κώνος είναι ανάγλυφος για αυξημένη ακαμψία. Ο τελευταίος ενσωματώνει επίσης δακτυλίους μέσα στο μαγνητικό σύστημα που αυξάνουν τη γραμμικότητα της επαγωγής, καθώς και έναν κυλινδρικό φορέα πηνίου από τιτάνιο, επιλεγμένο για την υψηλή αναλογία ακαμψίας/βάρους αλλά και την εξαιρετικά χαμηλή ηλεκτρική αγωγιμότητά του. Μεγαλύτερες εκδόσεις 38 χιλ. αυτών των φορέων χρησιμοποιούνται και στα γούφερ, με οπές αερισμού για αυξημένη ροή αέρα, κάτι που μειώνει τη θερμική συμπίεση. Την τάση δηλαδή των οδηγών να «συμπιέζονται» όταν οδηγούνται σε υψηλές στάθμες.

Η κομψότητα της καμπίνας κρύβει εντός ένα σύνθετο, καμπύλο περίβλημα με ξεχωριστά διαμερίσματα-καμπίνες για τα μεγάφωνο των μεσαίων και των χαμηλών συχνοτήτων. Μπορείτε να δείτε σε τομή την καμπίνα του Epikore 11 στην προηγούμενη κριτική μας. Εκεί μπορεί κανείς να υποθέσει ότι το Epikore 9 είναι σχεδόν το ίδιο, απλώς χωρίς τα επάνω και κάτω διαμερίσματα των γούφερ. Αυτή η τομή αποκαλύπτει επίσης τις εσωτερικές ενισχύσεις που προσθέτουν επιπλέον ακαμψία στο ήδη άκαμπτο καμπύλο σχήμα της καμπίνας. Ολόκληρο το ηχείο στηρίζεται σε τέσσερα ειδικά κατεργασμένα αλουμινένια πόδια που επεκτείνουν την επιφάνεια στήριξης και διαθέτουν ενσωματωμένες ακίδες. Αυτά είναι ρυθμιζόμενα, αλλά δεν είναι σχεδιασμένα για να αφαιρούνται. Όσοι έχουν δάπεδα χωρίς μοκέτα, η Dali παρέχει ένα σετ υποδοχών με τα λεγόμενα 'πιατάκια'. Δεν είμαι φίλος των ακίδων, οπότε θεώρησα σωστό να χρησιμοποιήσω ένα άλλο δανέζικο προϊόν, τα ποδαράκια Ansuz Darkz, αντί των εργοστασιακών.

Το Epikore 9 διαθέτει δύο ζεύγη στιβαρών ακροδεκτών καλωδίωσης για bi-wiring (διπλοκαλωδίωση) ενώ εργοστασιακά παρέχονται καλώδια αντί για μεταλλικές πλάκες για την ένωση τους σε single wiring, καθώς τα καλώδια συνήθως ακούγονται πολύ καλύτερα από τα απλά μεταλλικά jumpers. Θεωρώ μια καλή κίνηση. Αν κατάφερναν να μειώσουν το μέταλλο στους ακροδέκτες, ίσως να βοηθούσε επίσης.

Ποιότητα ήχου.

Πρέπει να παραδεχτώ ότι οι προσδοκίες ήταν υψηλές για τα Epikore 9 έπειτα της προηγούμενης εμπειρίας μου με τα Epikore 11 και αυτό, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι δεν είχαν στρωθεί, οδήγησε σε μια κάπως απογοητευτική πρώτη εντύπωση. Ωστόσο, μετά από μερικές εβδομάδες τα πράγματα είχαν γίνει σοβαρά και πιο ενδιαφέροντα. Άρχισα πραγματικά να απολαμβάνω σχεδόν οτιδήποτε έπαιζα μέσω αυτών. Χρησιμοποίησα τον ενισχυτή ισχύος Moor Amps Angel 6 των 150W για το μεγαλύτερο μέρος της ακρόασης, αλλά πειραματίστηκα και με άλλους ενισχυτές. Ωστόσο, ο Moor είναι ο καλύτερος ενισχυτής που μπορούσα να συνδυάσω και απέδωσε εντυπωσιακά αποτελέσματα με ένα ηχείο που δεν είναι ιδιαίτερα απαιτητικό σε ισχύ. Τα στοιχεία ευαισθησίας 88dB/4 Ohm δεν φαίνονται και τόσο 'φιλικά', αλλά το Epikore 9 πρέπει τελικά να είναι ήπιο φορτίο, καθώς πήρα αξιοπρεπή αποτελέσματα και με έναν σχετικά χαμηλής ισχύος ολοκληρωμένο Rega.

Τα Epikore 9 καταφέρνουν το «κόλπο» να είναι ταυτόχρονα εξαιρετικά αποκαλυπτικά ως προς οτιδήποτε παίζεις, χωρίς όμως να εκθέτουν τις αδυναμίες των λιγότερο ποιοτικών ηχογραφήσεων με επικριτικό τρόπο. Αυτό είναι δύσκολο να επιτευχθεί. Τα περισσότερα ηχεία ανήκουν στη μία ή την άλλη κατηγορία: είτε είναι αμείλικτα σε σημείο που μόνο οι καλύτερες ηχογραφήσεις ακούγονται θεαματικές, είτε «θολώνουν» το αποτέλεσμα σε τέτοιο βαθμό ώστε όλα να ακούγονται παρόμοια. Η πλειονότητα των ηχείων που εξετάζουμε στο The Ear περιοδικό ανήκουν, σε κάποιο βαθμό, στην πρώτη κατηγορία, ενώ τα πιο επιεική συχνά προσφέρουν τον καλύτερο συμβιβασμό ανάμεσα στη μέγιστη δυναμική και τη χρηστικότητα σε όλα τα μουσικά προγράμματα. Το Epikore 9 καταφέρνει να αποδώσει υψηλή διαφάνεια στο σήμα που λαμβάνει, χωρίς να τονίζει τις αδυναμίες με δυσάρεστο τρόπο.

Οι ηλεκτρικές κιθάρες με το Dali μπορούν να ακούγονται ιδιαίτερα ρεαλιστικές σε σώμα, όταν έχουν ηχογραφηθεί καλά, όπως για παράδειγμα συμβαίνει στο Ramblin’ από το Ginger Baker Trio. Αλλά οι τρομπέτες ποτέ δεν “φωνάζουν” με τον τρόπο που τόσα πολλά ηχεία τις κάνουν να ακούγονται επιθετικές. Ένας επισκέπτης που διαθέτει ηχεία παρόμοιας τιμής με τα Epikore 9 εντυπωσιάστηκε ιδιαίτερα από αυτό το επίπεδο διαφάνειας χωρίς κόκκο, σχολιάζοντας ότι ήταν πιο φυσικό το αποτέλεσμα από αυτό που έχει συνηθίσει και εκφράζοντας ενδιαφέρον να δοκιμάσει κάποια Epikore στο σπίτι. Υπάρχουν κάποιες ηχογραφήσεις όπου οι περιορισμοί γίνονται εμφανείς, βέβαια. Το Against All Odds (Take a Look at Me Now) του Phil Collins ακουγόταν καλό σε karaoke στη ταινία The Fall Guy, αλλά το πρωτότυπο έχει τόσο πολύ συνθεσάιζερ των ’80s και τον πιο γελοίο gated snare ήχο που είναι σχεδόν αδύνατο να το δεκτείς ως άκουσμα, ακόμη και μέσα από ένα ηχείο σαν αυτό. Αλλά ένα άλλο κομμάτι της ίδιας εποχής, το Great Southern Land των Icehouse, παρότι πάσχει από παρόμοιες παραγωγικές ιδιοτροπίες, ήταν πολύ πιο αξιοπρεπές. Με πιο ελκυστικό υλικό —τουλάχιστον κατά τη γνώμη μου— τα Epikore 9 πραγματικά διαπρέπουν χάρη στο εντυπωσιακά εκφραστικό και οργανικό μπάσο τους και στη λεία γραμμικότητα του συστήματος στο σύνολό του. Το Axis: Bold as Love του Hendrix σε παλιό βινύλιο απέδωσε μπάσο που με εξέπληξε με τη δυναμική και την ελαστικότητα του, ενώ το Veedon Fleece δεν έγινε επιθετικό όταν ο Van Morrison έσπρωξε την "ταινία" στο όριό της.Ακόμη και κάτι τόσο θορυβώδες όσο το Message in a Bottle των Police ακούγεται εκπληκτικό με τα Dali. Oι επιτυχίες τους συχνά είναι καλές για αυτοκίνητο (!), αλλά σπάνια συμβαίνει να τις απολαύσεις σε καλό σύστημα. Ωστόσο εδώ πραγματικά πετύχανε διάνα μέσω των Dali. Λαμβάνεις όλη την ενέργεια και τη λαμπρότητα της μουσικής δεξιοτεχνίας, με το drumming να είναι ιδιαίτερα εμπνευσμένο, χωρίς τη σκληράδα που τόσα άλλα ηχεία τονίζουν στην ηχογράφηση.

Τα Epikore 9 σε ενημερώνουν πλήρως για την ποιότητα της εκτέλεσης και της ηχογράφησης. Τα πήγαν άριστα με την έκφραση του πικάπ μου, του Rega Naia, ώστε ένα ολόκληρο βράδυ αφιερώθηκε αποκλειστικά σε αυτή την πηγή. Επιστρέφοντας σε ένα αρκετά εντυπωσιακό σύστημα streaming έγινε προφανές ότι το βινύλιο εξακολουθεί να κυριαρχεί. Το Can’t You Hear Me Knocking των Rolling Stones είναι ένα κομμάτι που συνήθως παίζω για το riff και μόνο, αλλά εδώ ολόκληρο το τραγούδι τράβηξε πλήρως την προσοχή μου. Αυτά τα δαπέδου αξιοποιούν στο έπακρο ό,τι κι αν παίξεις, πράγμα που σημαίνει ώρες μουσικής απόλαυσης ανακαλύπτοντας ξανά διαμάντια της συλλογής. Το ψηφιακό φορμά μπορεί επίσης να ακούγεται εξαιρετικό μέσω των Epikore 9, ειδικά κομμάτια όπως το Says του Nils Frahm (Spaces), όπου το μπάσο αναπτύσσεται ήρεμα & σταθερά ώστε να δημιουργήσει μια συναισθηματική έξαρση που παρασέρνει τον ακροατή σε μια πραγματική θάλασσα γαλήνης. Εδώ η ποιότητα των χαμηλών συχνοτήτων έρχεται ξεκάθαρα στο προσκήνιο. Η λεπτότητα που προσφέρουν είναι ισάξια με αυτή που λαμβάνεις στη μεσαία περιοχή και αποτελεί κάτι που λίγα ηχεία μπορούν να ανταγωνιστούν.

Αν θέλεις μέγεθος σωμάτων και λεπτομέρεια, τα Epikore 9 είναι πολύ δύσκολο να ξεπεραστούν. Και αν θέλεις αυτά τα χαρακτηριστικά σε υψηλές στάθμες, τα Dali είναι απλώς υπέροχα. Δεν είμαι ο “head banger” που ήμουν κάποτε, αλλά απολαμβάνω υψηλή ένταση όταν ο ήχος είναι καθαρός. Προσφέρουν όλα αυτά και ακόμη περισσότερα. Η εκδοχή του Stevie Ray Vaughan στο Voodoo Chile (Slight Return) το αποδεικνύει περίτρανα — η δυναμική του μπάσου ανταγωνίζεται μόνο τη λαμπρότητα της κιθάρας, και εδώ παίρνεις ένα "wall of sound", ένα σκηνικό μεγαλείο που είναι απολύτως συνεκτικό και εξαιρετικά καθηλωτικό.

Όταν ο Dave Berriman αξιολόγησε τα μικρότερα Epikore 7 τον προηγούμενο μήνα, επισήμανε ότι η απόδοση του μπάσου ήταν υψηλότερης κατηγορίας σε σχέση με πολλά άλλα ηχεία και, ως αποτέλεσμα, η ακουστική του δωματίου είναι πιθανότερο να παίξει μεγαλύτερο ρόλο στο τελικό αποτέλεσμα όσον αφορά τις χαμηλές συχνότητες. Στο δωμάτιό μου με ξύλινους τοίχους, είναι σπάνιο να βρω ηχείο του οποίου το μπάσο να είναι υπερβολικό, και αυτό δεν συνέβη ούτε εδώ. Η απουσία τούβλου και πέτρας σημαίνει ότι οι χαμηλές συχνότητες δεν αντανακλώνται υπερβολικά και τόσο τα Epikore 9 όσο και τα 11 ακούγονται πολύ καλά ισορροπημένα, εφόσον αφήσεις 50 εκατοστά μεταξύ αυτών και του πίσω τοίχου. Όσοι έχουν χώρους πιο στιβαρής κατασκευής και περιορισμένα τετραγωνικά ίσως να μην διαπιστώσουν την ίδια ευκολία.

Συμπέρασμα

Θα πρέπει να σημειωθεί ότι τα Epikore 9 παραδίδουν σωστά τα “παραδοσιακά” high fidelity σημεία: την άψογη απεικόνιση, αναπαράγοντας το βάθος και την τοποθέτηση των μουσικών με ευκολία. Στην πραγματικότητα, αυτό είναι από τα δυνατά τους σημεία και ένας τομέας όπου οι πηγές παρουσιάζουν σημαντικές διαφορές όταν συγκρίνονται. Είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρον να συγκρίνεις συσκευές μέσω αυτών, επειδή κάθε μικρή λεπτομέρεια είναι ξεκάθαρη. Για πολλούς λόγους αυτά τα Dali θα ήταν εξαιρετικά ηχεία για κριτές, παρότι δεν είναι τόσο εύκολα στη μετακίνηση. Ωστόσο, ο πρωταρχικός σκοπός τους είναι να κάνουν τη μουσική προσιτή και απολαυστική, να αποδίδουν το σήμα με την ελάχιστη χρωμάτιση. Από αυτή την άποψη τα Epikore 9 είναι ανάμεσα στα καλύτερα ηχεία που είχα την ευχαρίστηση να ζήσω μαζί τους. Δεν πλησιάζουν εντελώς την άνεση έκφρασης των Epikore 11, αλλά είναι και μικρότερα και λιγότερο ακριβά. Θα μπορούσα να ζήσω και με τα δύο μοντέλα και θα κρατήσω τα Epikore 9 για όσο περισσότερο μπορώ. Κάνουν τα πάντα τόσο καλά που είναι πολύ εύκολο να καθίσεις και απλώς να απολαύσεις τη μουσική — και αυτό, άλλωστε, είναι το νόημα.

--------------------------------------

Τεχνικά χαρακτηριστικά:

Τύπος: τετράδρομο ηχείο με bass reflex

Συχνότητες crossover: 400 Hz, 3.1 kHz, 12.5 kHz

Μονάδες οδήγησης:

Μπάσο/μεσαία: 2 × 8" , 1 × 6.5"

Tweeter: υφασμάτινου θόλος 35 χιλ. planar ribbon 10 × 55 χιλ.

Απόκριση συχνότητας: 29 – 34.000 Hz (+/-3 dB)

Ονομαστική αντίσταση: 4 Ohm

Ευαισθησία: 88 dB @ 2.83V/1m

Συνδέσεις: ακροδέκτες bi-wire με καλώδια γεφύρωσης

Διαστάσεις Υ×Π×Β: 1310 × 422 × 554 χιλ.